Bazı anlar vardır, yaşandığı sırada sıradan bir gün gibi görünür ama yıllar geçince o anın ne kadar büyük bir "insanlık mirası" olduğunu anlarsınız. Bugün size, Hopa İş Merkezi’ndeki dükkanımızda, Yazıcılar Bilgisayar’ın tozlu ama teknoloji kokulu rafları arasında geçen, içinde hüzü ve mizah barındıran bir hikâye anlatacağım.

Hopa’nın sevilen siması, bilge insan Kazım Aktürk abimizi elim bir kaza sonucu kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşıyoruz. Dün vuku bulan acı kayıp, beni yıllar öncesine, dükkanımızda kesişen o güzel günlere götürdü.

"Burada Sigara İçilmez Kazım!"

Henüz ADSL hayatımıza girmemiş, internete "dial-up" paketlerle, o kendine has çevirmeli sesle bağlandığımız yıllardı. Bir gün dükkandan içeri sevgili Kazım Koyuncu girdi. Elinde sigarası, yanında engelli bir genci sevindirmek için internet paketi alma niyetiyle…

Benim dükkanımda kural netti: Makam, rütbe, şöhret farketmez; sigara içilmezdi. Kazım’a “Bu dükkanda Sigara içilmez” diyerek fırçayı attığımda şaşkınlıkla, "Hadi ya, Hopa’da sigara içilmeyen dükkan mı var?" diyerek gülümsedi. Dışarı çıktı. Sigarasını dışarıdaki çöp kutusunda  söndürüp gelmişti. Bilmiyordu ki, o gelmeden bir gün önce eşim, can yoldaşım Yasemin, o engelli gencin babasına zaten o paketi çoktan hediye etmişti. Yasemin öyleydi; elinin bolluğu, gönlünün zenginliği tartışılmazdı.

İki Kazım Arasındaki O İnce Çizgi

Tam o sırada içeri, ağzında sigarasıyla "Ekselansları nasıllar?" diyerek Kazım Aktürk abimiz girdi. Elindeki bilgisayarla direkt Teknik servis bölümüne yasemin'in yanına geçti. Bilgisayarının çaresi Yasemindi. Kazım Dede iyi bilirdi, donanım işini yaseminin çözeceğini. Bu anda Kazım Koyuncu’nun yüzündeki o muzip ifadeyi dün gibi hatırlıyorum: "Bu ne iş Levent? Bak onda da sigara var!" dedi.

Gülerek cevap vermiştim: "O da Kazım!.. ama o bizim Kazım Dedemiz..." Alevi kültüründeki o bilge kişiliklere atfettiğimiz "Dede" sıfatını ona ne kadar yakıştırdığımı anlattım. O günden sonra sevgili Kazım Koyuncu’yu bir daha göremedim, ama o günkü kahkahamız dükkanın duvarlarında asılı kaldı.

Sessiz Bir Devrimcisi: Kazım Aktürk

Çoğu kimse Kazım Aktürk’ü sadece çok iyi bir muhasebeci olarak tanırdı.  Oysa o, Hopa’nın teknoloji tarihindeki gizli kahramandı. Henüz Windows piyasada yokken, dev yazılım şirketleri emekleme aşamasındayken; Kazım Abi, Dbase ile kendi muhasebe programı olan **"GENYA"**yı yazmıştı.

Antalya’dan geldiğim bir yaz, ona Clipper kullanmasını tavsiye etmiştim. "Doküman yok, program yok, nasıl yapayım?" demişti. Ona yazılımı yükleyip mantığını anlattıktan sadece bir hafta sonra, kendi programını Clipper ile yeniden inşa etmiş bir deha ile karşılaştım.

"Genya" sadece bir yazılım değildi; bir muhasebeci tarafından, muhasebeciler için yazılmış, gereksiz karmaşadan arınmış bir sadelik şaheseriydi. Bugün dev markaların yapmaya çalıştığı o "kullanıcı dostu" arayüzü, Kazım Abi o yıllarda Hopa’da hayata geçirmişti.

Gidenlerin Ardından…

Dün kaybettiğimiz Kazım Aktürk, sadece rakamların değil, felsefenin ve insan kalbinin dilinden anlayan bir abimizdi. 7’den 70’e herkesle kurduğu o nahif iletişim, Hopa sokaklarında büyük bir boşluk bıraktı.

Bu yazı vesileyle; dükkanımızın güler yüzü eşim Yasemin’i, erken kaybettiğimiz değerimiz Kazım Koyuncu’yu ve dün ebediyete uğurladığımız bilge insan Kazım Aktürk’ü rahmetle anıyorum.

Hopa, bu güzel insanların hatıralarıyla daha zengin, ama onlarsız bir o kadar eksik...

Işıklar içinde uyuyun.

                                                                     Levent YAZICI (25.08.2022)